Previous Next

Od sezonu 2026 proponujemy Państwu wędkowanie na jeziorze Hemnessjøen. To bardzo przystępne łowisko o średnim rozmiarze i z masą czytelnych miejscówek. Zbiornik słynie z silnej populacji szczupaka i okonia.

Szczupakowy klasyk

Hemnessjøen (znane też lokalnie jako Øgderen) to duży, naturalny zbiornik wodny położony w regionie Aurskog-Høland, na pograniczu dawnych okręgów Akershus i Østfold, około godziny jazdy od Oslo. Jezioro ma powierzchnię ok. 13 km² i rozciąga się na długości około 12 km, tworząc wydłużoną, miejscami dość wąską i urozmaiconą linię brzegową z licznymi zatokami, półwyspami i płytkimi rozlewiskami. Jest to zbiornik stosunkowo płytki, ze średnią głębokością około 8 metrów i miejscami dochodzącymi do ok. 35 metrów, co sprzyja bogatemu rozwojowi ryb i roślinności podwodnej. Jezioro charakteryzuje się dużą ilością płycizn, trzcinowisk i struktur podwodnych, przez co jest bardzo „rybne” i oferuje wiele naturalnych stanowisk dla drapieżników. Występuje tu przede wszystkim szczupak i okoń, a także liczna ryba biała (m.in. płoć, leszcz i wzdręga), co tworzy stabilny ekosystem i dobre warunki dla większych drapieżników. Brzegi jeziora są w większości naturalne, otoczone rolniczym i leśnym krajobrazem, z fragmentami terenów podmokłych i rezerwatów przyrody, które dodatkowo podkreślają dziki, norweski charakter tego miejsca. Woda jest stosunkowo żyzna, co sprawia, że jej przejżystość bywa umiarkowana, a ryby często trzymają się podwodnych struktur i roślinności. Dużym plusem Hemnessjøen jest duża ilość czytelnych miejscówek. Na tym jeziorze z powodzeniem poradzi sobie nawet początkujący wędkarz.

Nasz test (maj 2026)

Podczas czterodniowego pobytu na Hemnessjøen łowiliśmy w dwuosobowym składzie, koncentrując się głównie na szczupaku i okoniu. Jezioro szybko potwierdziło swój potencjał – ryby były aktywne i żerowały regularnie w różnych porach dnia. W trakcie wyprawy złowiliśmy łącznie około 80 „esoxów”, co przy tak krótkim czasie stanowi bardzo dobry wynik i świadczy o dużym zagęszczeniu drapieżnika. Największą rybą był szczupak o długości 112 cm, który potwierdził, że w jeziorze trafiają się naprawdę solidne osobniki. Oprócz szczupaków systematycznie łowiliśmy również okonie. Trafił się jeden okazowy „pasiak” 47 cm, reszta była raczej w niewielkich rozmiarach. Ryby były rozmieszczone w dość czytelny i przewidywalny sposób, zajmując klasyczne stanowiska typowe dla tego typu jezior. Najlepiej sprawdzały się płycizny z roślinnością, krawędzie trzcin, zatoki oraz przejścia między płytką wodą a głębszymi fragmentami. W wielu miejscach dało się zauważyć powtarzalność brań, co pozwalało szybko budować skuteczną strategię na dany dzień. Aktywność ryb była stosunkowo równomierna w ciągu całego dnia, bez długich okresów całkowitej ciszy, co ułatwiało systematyczne łowienie. Nawet przy zmiennych warunkach pogodowych drapieżniki pozostawały aktywne i reagowały na prowadzone przynęty. Jezioro dało się „czytać” w sposób klasyczny, co pozwalało na szybkie odnajdywanie kolejnych łowisk. Całość wyprawy pokazała, że Hemnessjøen to łowisko, które łączy dużą liczbę ryb z dobrą przewidywalnością ich zachowań.